donderdag 4 februari 2016

Cor Braasem en Gerrit Bijlsma - Rondom de Trofeo Italia

Tijdens de Olympische Spelen van Londen (1948) behaalden de Nederlandse waterpoloheren een fantastische 3e plaats. Een resultaat om nu (in 2016) jaloers op te worden! Op 3 september 1949 vertrekken onze mannen in een afgezwakte bezetting met de trein naar Italië. De 6 sterkste waterpoloploegen ter wereld zullen hier strijden om de Trofeo Italia.

Dat ze dit toernooi ongeslagen zullen gaan afwikkelen durfde niemand van tevoren te hopen. Spelers Cor Braasem en Gerrit Bijlsma maakten een verslag van de alledaagse gebeurtenissen. Dit resulteerde in het boekje Rondom de Trofeo Italia, één van de meest bijzondere uitgaven uit mijn collectie. Het voorwoord is van Jan de Vries (voorzitter van de KNZB, bestuurslid van de FINA (in die hoedanigheid tijdens het toernooi aanwezig) en secretaris van de LEN). Het is opgedragen aan trainer Frans Kuyper. Het boekje omvat 38 pagina's en werd uitgegeven om het trainingsfonds te versterken. De uitgever is onbekend (KNZB?), maar het boekje is gedrukt bij De Raat & De Vries in Amsterdam.

Zaterdag 3 september
De lange reis begint
De dag van vertrek. Op verschillende stations in Nederland stappen waterpoloheren in. De ploeg bestaat uit Ben Planjer (leider), Frans Kuyper (trainer), Joop Rohner (keeper), Ruud van Feggelen, Gerrit Bijlsma, Dick van Rijn (radioreporter), Hans Stam, Max van Gelder (reserve-keeper), Cor Braasem, Joop Cabout (opa van ex-waterpolointernational Mieke Cabout), Kees Vis en Theo Smael. Met een flinke vertraging komen de Hollandse jongens aan in Parijs, waar ze na een snelle maaltijd de nachttrein naar Milaan nemen.

Zondag 4 september
In de ochtend worden ze gewekt door Franse douaniers. Wie daarna nog probeert te slapen, kan rekenen op twee grote glazen koud water in zijn bed. Na aankomst in Milaan gaan ze direct naar het hotel. Onderweg zien ze aanplakbiljetten voor de voetbalwedstrijd Internazional - Atalanta. Die wedstrijd, met de topvoetballer en landgenoot Faas Wilkes moet natuurlijk bekeken gaan worden. De wedstrijd wordt met 3-0 verloren, maar onze waterpoloheren genieten met volle teugen. Aansluitend wordt het avondeten genuttigd en ook wordt er nog getraind.

Maandag 5 september
Cor en Dick gaan de volgende ochtend op bezoek bij Faas Wilkes. Helaas lukt het Dick niet om een interview met Wilkes af te nemen, maar Cor krijgt het voor elkaar om een gezellig gesprek aan te knopen. Opnieuw wordt er getraind en gelukkig gaat het al wat beter als de avond ervoor.
De Belgische ploeg blijkt in hetzelfde hotel te zitten, waardoor er gezamenlijk kan worden gegeten. Opnieuw worden er watergevechten gehouden. Gezien de aanhoudende hitte helemaal niet onprettig. In de middag wordt er gewinkeld en rondgekeken in het centrum van Milaan. Aan het eind van de dag arriveren scheidsrechter Arend Verhoeff met vrouw en Joop van Woerkom, doelman van ZIAN, die als supporter en persman komt.

Dinsdag 6 september
Als keurige nette jongens
die eens een dagje uit mogen
De mannen gaan in pak naar een ontvangst in het stadhuis. Ondanks de warmte is het geen verloren ochtend. Ze ontmoeten verschillende oude bekenden uit de waterpolowereld. Na het rusten in de middag is er een mentaltraining, waarbij de trainer de taktiek doorneemt. De avond begint met de officiële voorstelling van de ploegen. Het zwembad is uitverkocht met op de tribune 5000 toeschouwers!

Onze mannen spelen hun eerste wedstrijd tegen Italië, de Europese en olympische kampioen. Na een 1-0 achterstand begint het bij het Nederlandse team te lopen en staan ze al snel 3-1 voor. Zowel het publiek al de Italiaanse spelers misdragen zich hevig, zo erg dat de Zweedse scheidsrechter Sam Zuckerman de wedstrijd staakt. De Italianen protesteren nog, maar de LEN beslist dat de eindstand 4-1 blijft. De eerste punten zijn binnen.

Woensdag 7 september
Vandaag is er opnieuw tijd voor sightseeing. De beroemde wandschildering het heilige Avondmaal van Leonardo da Vinci wordt bewonderd. Daarna wordt de bekende Passage bezocht, waar er vooral veel aandacht is voor het vrouwelijk schoon. Na het middagmaal komt een Italiaanse delegatie excuses aanbieden voor de gisteren gespeelde wedstrijd. Tijdens het inmiddels gebruikelijke middagdutje liggen de Hollandse jongens zich voor te bereiden op de wedstrijd tegen België. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog is er nog niet van dit team gewonnen. Groot is dan ook de vreugde als de eindstand 4-2 winst is.

Donderdag 8 september
Het 2e deel van het toernooi wordt 150 km verderop in Genua afgewikkeld. Per autobus, met daarin ook de Franse en Hongaarse ploeg, wordt deze afstand overbrugd. Er worden verschillende pogingen gedaan om in het Duits gesprekken aan te koppelen met de Hongaren. Dit wordt bemoeilijkt door hun leider, die vanwege de politieke ontwikkelingen (Koude Oorlog!) de ploeg liever van de anderen afgezonderd houdt. Na aankomst is er opnieuw een rustperiode. Aansluitend wordt er even getraind in het zwembad, in de avond gevolgd door een bezoek aan het dakterras van de 30 etages tellende Genuaanse wolkenkrabber. Morgen start de 2e fase met een wedstrijd tegen de Fransen.

Vrijdag 9 september
Ook in Genua staat er een officiële ontvangt op het programma. De jongens voelen hiervoor echter niets. Na rijp beraad wordt besloten om de reserves samen met Planjer te sturen. De andere spelers gaan op souvenirjacht naar shawls, dassen, overhemden, hoeden, wijn en nog veel meer. Terug in het hotel is er bericht uit Den Haag. Frits Smol is vader geworden van een dochter! Er wordt weer uitgebreid geluncht, aansluitend gerust, gevolgd door de mentaltraining. Vanavond staat de wedstrijd tegen Frankrijk op het programma. In Genua is het Italiaanse publiek net zo onsportief als in Milaan. Gelukkig trekken de Nederlanders ook deze keer aan het langste eind. Er wordt eenvoudig met 4-0 gewonnen. Leuke bijkomstigheid is dat er naast de Hollandse kranten, dagelijks talloze telegrammen binnenstromen.

Zaterdag 10 september
De ploeg op de wolkenkrabber
Samen met de Hongaren wordt er ontbeten. Planjer heeft daarna een sightseeing tour door Genua geregeld, waarbij de belangrijkste bezienswaardigheden worden aangedaan. De tour eindigt wederom bovenop de wolkenkrabber. Terug in het hotel is er wederom een lunch van macaroni, gevolgd door de broodnodige rust. Vanavond staat de belangrijke wedstrijd tegen Hongarije op het programma. Bij winst is het bijna zeker dat Nederland de Trofeo Italia voor 2 jaar mee naar huis mag nemen. Het publiek is duidelijk voor de Magyaren. Het valt dan ook helemaal niet mee voor de Italiaanse scheidsrechter Marchetti, die een prima wedstrijd fluit. Met 5-3 als eindstand is Holland weer een stap dichter bij de begeerde Trofeo.

Zondag 11 september
Vandaag is het alweer de laatste dag van het toernooi en dus ook de dag van de waarheid. Nederland speelt vanavond tegen Zweden, maar voordat het zover is wordt er wat ontspanning gezocht aan zee. In de middag worden er filmopnamen gemaakt. Eerst wordt elke ploeg afzonderlijk gefilmd, gevolgd door oefenwedstrijden tussen de teams van de verschillende landen. In de middag volgt weer een periode van rust, gevolgd door de tactiekbesprekingen.

In het Hollandse kamp wordt berekend dat er met enkele punten verschil van de Zweden mag worden verloren om kampioen te worden. Trainer Frans vindt dat er gewoon gewonnen moet worden. Gelukkig lukt dit ook. Nederland wint met 4-1 van Zweden en is daarmee niet alleen toernooiwinnaar, maar tevens de nummer 1 van de wereld. Traditiegetrouw belandt de trainer in het water, maar ook radioreporter Dick van Rijn moet het ontgelden. De prijsuitreiking in maar matig, maar dat wordt goedgemaakt door een succesvolle receptie bij de Nederlandse consul. Daarna wordt nog tot de laatste uurtjes gefeest in het hotel.

Maandag 12 september
Frits is in Genua op de trein naar Milaan gezet, zodat hij met het vliegtuig snel bij zijn vrouw en pasgeboren dochter kan zijn. Voordat de anderen de thuisreis aanvaarden is er nog tijd voor een stop in Como. Hier kunnen de heren na een maaltijd met aansluitend een boottocht, heerlijk afkoelen in het gelijknamige meer. Gelukkig wordt de boot terug ook weer net gehaald en terug in Como staat de laatste spaghettimaaltijd op het programma, met aansluitend nog een korte kroegentocht. Om 23.00 uur vertrekt de trein richting Bazel, die daar de volgende dag om 7 uur arriveert. Hier maken Joop van Woerkom en de familie Verhoeff hun opwachting om zich voor de verdere reis bij de ploeg te voegen.

Dinsdag 13 september
Spontane thuiskomst in Utrecht
Vanaf Bazel schiet het lekker op. Na een moeilijke opstart in de ochtend, komt de stemming er weer in en worden er de nodige melige grappen gemaakt. Bij de grens met Luxemburg zijn er nog wat problemen met invoerrechten, maar daarna wordt er al snel gestopt bij Luxemburg-stad. Hier krijgen de mannen de maandagochtendbladen van Bubi Frankenthal van HGVB, die hier met zijn vrouw op huwelijksreis is. De inhoud van de kranten is een voorbode van wat de ploeg in Nederland te wachten staat. 

In Maastricht staat er een grote menigte op het perron. Namens de KNZB komt de heer Sabel met een enorme krans aandragen. Ook op de stations van Roermond, Eindhoven en Den Bosch dezelfde taferelen. Er wordt een speciale coupé tot bloemenopslagplaats gebombardeerd. In Utrecht is de bloemenzee vrijwel eindeloos. De mannen hadden niet verwacht dat er zoveel is meegeleefd. Naast het enorme aantal zwementhousiatelingen is zelfs de Burgemeester speciaal voor de kampioensploeg gekomen. Een mooi einde van een mooie reis.

Tot slot
Het Nederlands zevental bij thuiskomst op het perron in Utrecht.
Zittend v.l.n.r.: Kees Vis, Rudi van Feggelen en Frits Smol.
Staande v.l.n.r.:Frans Kuyper, Dick van Rijn, Joop Cabout, Joop Rorner,
Cor Braasem, August Sabel, Hans Stam, Theo Smael, Gerrit Bijlsma
en Max van Gelder, dragende "Boero", die ons geluk bracht.

Ik heb wat extra informatie gehaald uit verschillende bronnen op internet, zoals wikipedia, maar ook verschillende online krantenbanken, die een schat aan informatie bevatten.

Exemplaar te koop
Voor de liefhebber die graag een exemplaar van dit boekje wil hebben, heb ik goed nieuws. Ik heb het exemplaar dubbel en biedt deze daarom voor € 15 aan (Het boekje wordt online voor € 30 aangeboden). Laat maar weten als je interesse hebt.

zondag 31 januari 2016

Herman Willemse en Herman Kuiphof - Marathonzwemmen

Het boek Marathonzwemmen van Herman Willemse en sportjournalist Herman Kuiphof verscheen in 1970 bij uitgeverij Meander. Na een zeer succesvolle carrière als korte baan zwemmer (wedstrijdzwemmer) onder leiding van zijn trainer Jan Stender bij zwemvereniging De Robben, waagt Willemse de stap naar een professionele zwemcarrière. In dit boek beschrijft de Utrechtse onderwijzer zijn vele belevenissen als marathonzwemmer.

Eén van de bekendste tochten is die over Het Kanaal. De eerste die deze oversteek succesvol maakte is Captain Matthew Web in 1875. Hierover is een Engelstalig boek verschenen met als titel The crossing: the curious story of the first man to swim the English Channel, verschenen in 2000 bij Headline Book Publishing. Het begint voor Willemse in 1959 met een commerciële Kanaalzwemrace. Met hulp van trainer Ad Vriens in de volgboot weet hij een tweede plek te bemachtigen. Uiteindelijk kwamen slechts 9 van de 38 toegelaten deelnemers aan.

Ook de wetenschap bemoeit zich met het marathonzwemmen. Volgens dr. L.G.C. Pugh kan men Kanaalzwemmers in 2 groepen verdelen:
  • Groep 1 bestaat uit normaal gebouwde mensen zonder zware spieren. Zij hebben 14 tot 20 uur nodig om Het Kanaal te bedwingen.
  • In groep 2 zitten de zwemmers die - zonder uitgesproken dik te zijn - een goed ontwikkelde laag onderhuids vet hebben en die bovendien zeer gespierd zijn. De meeste zwemmers, die in minder dan 14 uur Het Kanaal bedwongen, behoorden tot deze 2e groep.
Voeding tijdens training met Ad Vriens
Er wordt ook nog ingegaan op verschillende onderzoeken naar onder andere energieverbruik en weerstand tegen kou. 
Daarnaast is een goede voorbereiding bij een zwemmarathon de sleutel tot succes:
  • Een goede bril
  • Wel of niet invetten
  • De juiste voeding
  • Training
  • Leefwijze

In Argentinië is marathonzwemmen zeer populair. Het is dan ook niet vreemd dat Willemse dit land tijdens zijn carrière meerdere malen bezoekt en aan verschillende wedstrijden deelneemt. Helaas is de corruptie hier ook in het zwemmen doorgedrongen en wordt in eerste instantie het marathonzwemmen beheerst door de gebroeders Guiscardo. Ook zwemster Mary Kok (net als Willemse een pupil van Jan Stender) maakt de overstap naar het professionele zwemmen en reist mee. 

Willemse met sexsymbool Jayne Mansfield
Willemse krijgt het advies om in 1960 deel te nemen aan de wedstrijd in Atlantic City. Hier vindt jaarlijks het officieuze wereldkampioenschap plaats. Organisator James P. Toomey is blij met de komst van Willemse, omdat jaar in jaar uit dezelfde 2 deelnemers beurtelings winnen. Herman verricht de nodige voorbereidingen, zoals het verkennen van het parcours en het vinden van een geschikte bemanning voor zijn volgboot. Uiteindelijk wint hij de wedstrijd niet alleen in dat jaar, maar hij weet de race in totaal 5 maal te winnen.

In 1963 wordt de World Professional Marathon Swimming Federation opgericht, met als doel de bevordering van de veiligheid van de zwemmers. Tevens heeft de Federatie de hand in de aanwijzing van de wereldkampioen. Jaarlijks wordt een andere voorzitter gekozen. In 1968 was Herman Willemse president.  

Hierna volgen nog de verslagen van enkele noemenswaardige dan wel bijzondere wedstrijden. Willemse doet mee aan een wedstrijd in het Suezkanaal. Het is de Egyptenaren er erg aan gelegen dat de winnaar uit de eigen gelederen komt. Door de omstandigheden voor niet-Egyptenaren zo ongunstig mogelijk te maken, slaagt deze opzet. De Egyptenaar Hanafi wint en Willemse wordt uiteindelijk 3e.

Het duo Willemse-La Coursière met de prijs van La Tuque
In Frans-Canada zorgt de zwemmer Régent Lacoursiére er hoogstpersoonlijk voor dat het marathonzwemmen op de kaart komt. In de bossen bij La Tuque, 300 km van Montreal krijgt hij de middenstand zover om in een meertje een wedstrijd te sponsoren. De omstandigheden zijn weer eens matig te noemen, maar Lacoursière weet deze 24-uurs race voor koppels samen met Willemse te winnen. Willemse wint ook nog een wedstrijd in Trois Rivières, waar 10 mijl lang rondjes gezwommen moesten worden in het plaatselijke openluchtzwembad.

Ook bij Lake St. John (Quebec, Canada) kan men wel wat publiciteit gebruiken om meer toeristen te trekken. Er barst een feest van 2 weken los rond het dorp Roberval,  met als hoogtepunt de zwemwedstrijd over 36 km. Willemse trekt ook hier aan het langste eind. Als hij ook nog de Torontorace wint, dan heeft hij in de zomer van 1961 4 races gewonnen met een prijzengeld van in totaal $ 15.000. Ter vergelijking: in een jaar voor de klas staan verdient hij ongeveer $ 2.000.

Duo Herman Willemse (l) en Johan Schans na
de dagelijkse training in het Amsterdam-Rijnkanaal

In het laatste hoofdstuk van het boek kijkt Willemse terug naar de opkomst van het Nederlandse marathonzwemmen. De eerste Kanaalzwemmer was Alex Kok, die in 1928 een mislukte poging deed. Jan van Hensbergen maakte in 1951 als eerste een succesvolle overtocht. Bekende namen die naast Herman Willemse worden genoemd zijn Mary Kok en Judith de Nijs. Laatstgenoemden presteerden het regelmatig om wedstrijden van mannen te winnen. Allen werden getraind door eerdergenoemde Jan Stender van zwemclub De Robben, die qua trainingen zijn tijd ver vooruit was. 
Leuk detail is dat ook Jan van Scheijndel, mijn oude waterpolotrainer bij DSZ in Den Haag, als succesvol Kanaalzwemmer wordt genoemd.

Dat er niet veel meer Nederlandse wedstrijdzwemmers prof geworden zijn ligt waarschijnlijk aan het feit dat in ons land tot dan toe (de 1e Nederlandse marathonwedstrijd wordt gehouden in 1970) nooit wedstrijden voor marathonzwemmers zijn georganiseerd. Willemse eindigt met de introductie van Johan Schans, zijn mogelijke opvolger. Willemse gaat hem als coach begeleiden.

Onder de titel Vrije slag: Hoe een Nederlandse legende eerst Het Kanaal en daarna de oceanen overstak is er in 2015 een uitgebreide autobiografie van Herman Willemse verschenen.
Dit lijvige boekwerk omvat een groot deel van het leven van Willemse en is dan ook veel uitgebreider dan zijn boek Marathonzwemmen. Het belicht ook zijn jeugd, zijn carrière als korte baan zwemmer, zijn gezin en zijn belevenissen als zeiler. Het boek is verschenen bij uitgeverij Elixer en is voor € 34,50 verkrijgbaar (ISBN 9789089547392).

donderdag 28 januari 2016

Hans van Stratum - Sandra wordt Olympisch kampioene!

Het jaar van uitgave ontbreekt, maar aan de hand van de tekst zou dit boek rond 1957 geschreven moeten zijn. Ook ontbreekt helaas de naam van de illustrator. Het boek is geschreven voor meisjes van 8-14 jaar en is uitgegeven door Uitgeverij Goede lectuur voor de jeugd.

In het Amsterdamse Sportfondsen zwembad aan de Linnaeusstraat worden de jaarlijkse 
schoolzwemwedstrijden gehouden. Namens de Deurlooschool doet Anneke van Doren mee. Zij is bij onderlinge wedstrijden als beste uit de bus gekomen en daarom mag zij haar school vertegenwoordigen. Helaas ontbreekt zij en in haar plaats doet de dan pas 10-jarige Sandra van Hilversum mee. Sandra wint haar serie en ook in de 2e ronde is zij succesvol. Daarna volgt de finale van de jongens, waar haar broer Robert als kampioen uit de bus komt. Maar niet alleen Robert wordt kampioen, ook zijn zus tikt als eerste aan. 

Anneke van Doren is erg jaloers op het succes van Sandra en zij probeert haar op allerlei manieren zwart te maken. Dat verandert als Anneke, Sandra en Robert tijdens een schaatswedstrijd onder het ijs komen en als gevolg daarvan ernstig ziek in het ziekenhuis terecht komen. Enige tijd voor het ongeluk zijn zowel Anneke als Sandra lid geworden van zwemclub V.A.C. Kort na hun ontslag uit het ziekenhuis gaan zij op uitwisseling naar Londen. Ongetraind vliegen ze naar Engeland. Anneke komt niet verder dan de series, maar Sandra weet, geheel onverwachts, de finale te winnen in een Europese toptijd.

Dan is het tijd voor serieuzere zaken. Sandra moet toelatingsexamen doen voor de H.B.S. Van haar ouders mag zij voorlopig niet trainen, zodat zij zich volledig op de toelating kan voorbereiden. Hoewel Sandra het idee heeft dat zij voor het examen is gezakt, blijkt zij als één van de besten uit de bus te komen.

In de week erna zijn alweer de Nederlandse Kampioenschappen in Rotterdam. Door haar toelatingsexamen heeft Sandra zich vrijwel niet kunnen voorbereiden. Anneke stelt teleur, maar Sandra weet de series door te komen en zich plaatsen voor de finale. De inmiddels 13-jarige Sandra verrast vriend en vijand door Nederlands kampioen te worden op de 100 meter vrije slag!

Ook op de H.B.S. doet ze behoorlijk haar best. 1 B, haar klas, haalt het meeste kattenkwaad uit. Een niet onbelangrijk deel komt uit de koker van Sandra. 
Op een dag moet ze even wat langer op school blijven. Op de terugweg naar huis vindt ze een boekje met daarin de plattegrond van haar school. Hierop is het natuurkundelokaal rood omcirkeld. Plotseling wordt Sandra gegrepen en ontvoerd door 2 mannen. Een klopjacht volgt en omdat er sprake is van spionage wordt de geheime dienst ingeschakeld. Gelukkig wordt Sandra ongedeerd teruggevonden.

De Olympische Spelen van 1960 in Rome komen snel dichterbij. Sandra is uitgenodigd voor de centrale training. Zij zal tijdens de Spelen meedoen op de 100 meter vrije slag. Met haar ouders en broer op de tribune wint zij eenvoudig haar serie. Enkele dagen later volgt de finale. Het wordt een verbeten strijd tussen Sandra, een Hongaars en een Australisch meisje. Het is uiteindelijk Sandra die aan het langste eind trekt. Ze is Olympisch Kampioene! 

zondag 24 januari 2016

Stichting Reformatorische Publikatie - Gemeentelijke Overheid en Zondagssluiting Zwembaden

Deze brochure (43 pagina's) uit 1971 bevat een drietal artikelen die eerder verschenen in Het Reformatorisch Dagblad (RD). Het handelt over één van de facetten van de decadentie - het algemeen verval - die onze tijd kenmerkt, namelijk het geruchtmakend "kraken" van op de Zondag gesloten zwembaden.

Het 1e artikel draagt de titel De Gemeentelijke Overheid en Zondagssluiting Zwembaden van F.A.J.Th. Kalberg en is afkomstig uit het RD van 19 april 1971. Kalberg behandelt de verschillende aspecten die aan de zondagssluiting van zwembaden zijn verbonden. Daarbij worden verschillende voorbeelden aangehaald van arresten van de Hoge Raad, waarbij artikel 7 van de Zondagswet leidend was. 

Voorts wordt opgemerkt dat zwembaden die eigendom zijn van een privaatrechtelijke stichting en die subsidie ontvangen van de gemeente, niet zelf zouden mogen beslissen over een eventuele opening op zondag. Van belang daarbij is tevens dat zondagsarbeid door het zwembadpersoneel vermeden dient te worden. Als het zwembad geen subsidie ontvangt, dan kan de zondagsopening niet worden tegengehouden, behalve als de handhaving van de openbare orde of goede zeden in het geding is.

Van linkse zijde is er bij het Ministerie van Binnenlandse zaken op aangedrongen, de Kroon te adviseren, de gemeentelijke besluiten inzake de sluiting van zwembaden krachtens artikel 185 van de Gemeentewet te vernietigen omdat deze in strijd zou zijn met het algemeen belang. Er worden een aantal tegenargumenten aangevoerd, met als kern dat het de autonomie van de lagere lichamen onnodig zou aantasten. In de gemeenteprogramma's van GPV, SGP en AR wordt er zoveel mogelijk aangestuurd op bevordering van de zondagsrust, ook om hiermee te voorkomen dat er door het zwembadpersoneel op zondag dient te worden gewerkt. 

mr. F.A. Helmstrijd
(Beeldbank Haags Gemeentearchief)
Het 2e artikel is een belangwekkend advies van mr. F.A. Helmstrijd en is getiteld Geen onherstelbare schade bij zondagssluiting: consequenties van meerderheidsbesluiten dient te worden aanvaard. Het artikel komt uit het RD van 25 mei 1971.

Helmstrijd heeft een advies geschreven aan Gedeputeerde Staten van de provincie Zuid-Holland ter zake van een motie welke in de vergadering op 18 februari 1971 was aanvaard. Hij schrijft dat het gesloten houden van een zwembad door de (meerderheid) van de raad geen onherstelbare situatie in het leven roept. In de motie wordt onder meer de vraag gesteld of het gesloten houden van zwembaden op zondag de belangen van grote groepen inwoners schaadt. Op dat moment speelde dit vraagstuk in verschillende gemeenten.

Het gaat te ver om hierop uitgebreid in te gaan. Deze ingewikkelde problematiek wordt vervolgens middels een aantal voorbeelden toegelicht en verder uitgebreid besproken in de volgende alinea's:
  • Beperkingen
  • Gradueel verschil
  • Geen correctief
  • Beslissend
  • Algemeen belang
  • Minister
Eindigend met de conclusie:
Als een raadsbesluit tot niet openstelling van een zwembad op Zondag zal worden vernietigd, de vernietiging niet het daarmee beoogde gevolg zal hebben, indien de raad zich weigerachtig zou blijven betonen. Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland kunnen zich met het advies van mr. Helmstrijd dat dezer dagen in de zitting van de Zuidhollandse staten zal worden behandeld, verenigen.

Het 3e artikel met als titel Het geval Doornspijk en artikel 87a Gemeentewet, is van een medewerker van het RD. Dit artikel werd gepubliceerd op 17 juni 1971. Het gaat om de openstelling op zondag van zwembad De Hokseberg in 't Harde.
Zwembad De Hokseberg in 't Harde
(Afbeelding www.inoudeansichten.nl)
Burgemeester en wethouders hadden hiervoor toestemming gegeven, terwijl de meerderheid van de gemeenteraad tegen was. Vervolgens werd tegen de verantwoordelijke wethouder door een SGP-raadslid een motie van wantrouwen ingediend. In het artikel wordt de waarde van artikel 87a van de Gemeentewet nader uitgelegd, alsmede het nut om wethouders uit de raad te kunnen weren. De burgemeester was het er helemaal niet mee eens. 

Kortom: een brochure vol ingewikkelde jurisprudentie, maar gezien het tijdsbeeld toch wel weer leuk en interessant.

zaterdag 23 januari 2016

J.P. Baljé - Ivonne

Ivonne is de titel van het boek over anderhalf jaar uit het leven van een 10-jarige meisje, dat samen met haar ouders en 2 katten in Amsterdam woont. Het is geschreven door Jozias Pieter Baljé, geïllustreerd door Frits Adolph Oscar van Bemmel en in 1951 (1e druk) verschenen bij uitgeversmaatschappij G.B. van Goor. En hoewel lang niet het hele boek over zwemmen gaat, vond ik het toch de moeite waard deze hier een plek te geven. Het boek is geschreven voor meisjes van 8 tot 10 jaar.

Het verhaal start in de winter. Er komt een nieuw poesje in de familie en Ivonne doet een poging om te schaatsen in het Vondelpark. Maar dan komt het moment waarop Ivonne leert zwemmen. Na lang aandringen mag ze op zwemles in het zwembad van de A.M.V.J., de Amsterdamse Maatschappij voor Jongeren. Ivonne gaat 3 keer per week zwemmen, om maar zo snel mogelijk haar diploma te halen. Ze begint - zoals dat vroeger ging - aan de hengel. Vervolgens komt ze aan de lijn en ten slotte mag ze aan de stok. 

Uiteindelijk mag ze nog voor de zomervakantie afzwemmen. Ondanks de zenuwen en het slechte zwemmen krijgt zij haar diploma. In de grote vakantie gaat het gezin naar familie in Oostende. Ze vliegen van Amsterdam naar Brussel en nemen vervolgens de trein. In Oostende vliegen de dagen aan het strand voorbij en al snel moet het gezin weer afscheid nemen en volgt de terugreis.

Na de zomervakantie begint Ivonne in de 5e klas (het huidige groep 7). Al snel moet ze aan een bril en volgt er ook nog een ziekenhuisopname omdat haar ontstoken keelamandelen verwijderd moeten worden. Een circusbezoek aan circus Knie maakt erg veel indruk.

Met haar vriendinnen sluit Ivonne zich aan bij de A.D.Z., de Amsterdamse Dames Zwemclub. Ze is niet alleen erg trots omdat het de eerste club is waarvan zij lid wordt, ze is ook blij dat ze nu beter gaat leren zwemmen. Helaas volgt er een periode van vorst en kou, waardoor er een tijd niet kan worden gezwommen. 

Gelukkig gaat het zwembad ook weer open en wordt er getraind voor de onderlinge zwemwedstrijden in mei. Als het zover is bibbert Ivonne van de zenuwen. Ondanks een slechte start gaat de 25 meter borstcrawl goed. Ivonne behaalt een 2e plaats. Ze vermaakt zich vervolgens kostelijk, want met grote belangstelling volgt ze de vele andere wedstrijden, waaronder enkele met de beste Nederlandse zwemmers zijn.

Het verhaal eindigt met een dagje Arnhem met haar klas, ook weer een hele belevenis. Ivonne gaat met prachtige cijfers over naar de 6e klas (groep 8). Ze gaat genieten van een heerlijke zomervakantie.

donderdag 14 januari 2016

Aquajogging : fitness programma met de wet belt - Handleiding voor beginners

Aquajogging is begin jaren '90 overgewaaid uit de Verenigde Staten. De Nationale Raad Zwemdiploma's speelde hierop handig in met dit boekje uit 1993, dat is gericht op beginners.

In het boekje wordt aquajogging vertaald tot diep-water-lopen, dat tevens de basis van het programma is. Daaraan toegevoegd worden oefeningen, in hoofdzaak gericht op Benen, Armen, Romp en Kombinaties daarvan. Ze worden de zogenaamde BARK-oefeningen genoemd. Hulpmiddel daarbij is de wet belt, die ervoor zorgt dat je blijft drijven in het diepe. 

Het in de titel genoemde fitness-programma is ontwikkeld door André van der Sluijs. Samen met vriend en collega Bart Dikkeboer heeft hij het boek Aqua sportief, theorie en praktijk m.b.t. Aquajogging, Aquafitness, Aquarobics en nog veel meer geschreven. 

Aquajogging heeft haar oorsprong als aanvullende training voor atleten, in eerste instantie gericht op conditieverbetering, maar daarnaast ook in herstelperiodes na opgelopen blessures. Het programma in deze uitgave is gericht op niet-atleten, jongeren en ouderen die iets willen doen aan fitheid en conditie.

In het boekje is een oefenprogramma van tien weken opgenomen. Wel wordt gesteld dat er minimaal twee, maar nog liever drie keer per week geoefend dient te worden. De komische illustraties zijn van Rob Gorter.

woensdag 13 januari 2016

Ans Jager - Justus : vrijdag zwemdag

Justus vrijdag zwemdag is een kunstzinnig ontworpen prentenboek uit 1997, geheel op rijm geschreven en geïllustreerd door Ans Jager. 

Justus vindt vrijdag altijd de leukste dag, want dan mag hij met de bus naar het zwembad. Daar wordt hem geleerd hoe hij moet drijven en zwemmen en ook is er nog tijd om van de glijbaan te gaan. Daarna is het aankleden en weer met de bus terug naar school. 

Onderweg terug valt Nico uit de bus. Gelukkig valt het allemaal mee en komen ze zonder verdere problemen op school aan.